فرزند جدیدم

استاندارد

سلام

این اولین مطلبی هست که با لپ تاپ جدید می نویسم.. به وبلاگ من خوش اومدی دوست جدیدم

چه به سر رفیق قدیمی گذشت؟

دوست قدیمی من Samsung s305v5a که از سال ۹۱ تا همین چند روز پیش باهام بود الان چند روزه که خاموشه. عمر مفیدش گذشته و بیشتر از این نمی تونه باهام باشه.

خاطرات خوب و بد زیادی برام ساخته و همیشه تو ذهنم می مونه. وابستگی عجیبی بهش پیدا کرده بودم. به طوری که اگه یه شب باهاش کار نمی کردم به شکل عجیبی حالم بد می شد.

اولین ضربه ای که بهش وارد شد بر می گرده به سال ۹۱. زمانی که اصفهان دانشجو بودم. یه ضربه محکم که باعث شد چند تیکه از بدنه دستگاه بشکنه.

ضربه بعدی به LCD وارد شد و لولا های درش شکست. یه بار هم تو خوابگاه دعوا شده بود بین بچه ها، یکی چنگال پرت کرد خورد به LCD. 🙁

بعد از این ضربه ها هنوز به خوبی کار می کرد و تنهام نزاشت.

بعد از اون هم بارها ضربه فیزیکی خورد ولی هیچ وقت تنهام نزاشت. تا اینکه حدود چند ماه پیش مشکل هاردش به وجود اومد. هارد قلب هر سیستم کامپیوتری هست.

قلب رفیق من هم آسیب دیده بود. این آسیب کم کم شدید شد، تا جایی که مجبور شدم یک سری تعمیر های نرم افزاری رو برای رفع مشکلش تست کنم.

بعد از تعمیر نرم افزاری چند روزی خوب بود ولی بعد از تقریبا یک هفته با شدت بیشتری مشکل قبلی دوباره پیش اومد.

تنها راه حل تعویض قلب (هارد) بود. چند تا مشکل دیگه مثل سوکت شارژ و چند تا شکستگی جدید روی بدنه هم بود. همه اینا کنار هم مجبورم کرد مدتی باهاش خداحافظی کنم.

رفیق جدیدم یه Asus سری vivobook هست. چیزی که تو لپ تاپ خیلی برای من همیشه اهمیت داشته کیبرد هست. کیبرد رفیق جدیدم چیزی هست که راحت می تونم باهاش ارتباط برقرار کنم.

خلاصه دارم سعی می کنم کم کم با رفیق جدیدم زندگی رو پیش ببرم.

ولی به محض اینکه یه کم سرم خلوت بشه رفیق قبلیم رو به زندگی بر می گردونم.

شبتون سلامت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *